Wat is Swiss Water Process voor cafeïnevrije koffie?
Het Swiss Water Process (SWP) is een op water gebaseerde decaffeinatiemethode zonder chemische solventen, voornamelijk gebruikt voor biologische en specialty koffies. Het berust op het principe van osmotische diffusie: groene koffiebonen worden gedompeld in smaakstof-verzadigd water rijk aan oplosbare koffieverbindingen (Green Coffee Extract, GCE) maar vrij van cafeïne, waardoor cafeïne via osmose uit de boon migreert.
Het Swiss Water Process werd ontwikkeld in Zwitserland in de jaren 1930 en wordt nu exclusief geëxploiteerd door de Swiss Water Decaffeinated Coffee Company, gevestigd in Burnaby, British Columbia, Canada. Het SWP-merk is een geregistreerd handelsmerk met eigen certificering.
Het proces verloopt in vier hoofdfasen. Eerste fase: groene koffiebonen worden gedrenkt in heet water, dat zowel cafeïne als aromatische verbindingen extraheert (een Green Coffee Extract, GCE produceert). Deze uitgeputte bonen worden weggegooid — het enige opgeofferde lot in het proces.
Tweede fase: de verkregen GCE wordt gefilterd door actieve kool. Actieve kool adsorbeert preferentieel cafeïnemoleculen (groter) boven aromatische verbindingen (kleiner). Na filtrering wordt een GCE verkregen die vrij is van cafeïne maar nog steeds rijk aan aromatische verbindingen — dit is het Green Coffee Extract dat in de volgende fasen wordt gebruikt.
Derde fase: nieuwe te decaffeïneren bonen worden gedompeld in de cafeïnevrije GCE. Omdat de GCE al verzadigd is met aromatische verbindingen, migreren deze niet uit de boon (osmotisch evenwicht). Cafeïne echter — afwezig in de GCE — migreert via osmotische diffusie uit de boon naar de GCE. Dit proces duurt 8 tot 10 uur.
Vierde fase: de cafeïnehoudende GCE wordt opnieuw gefilterd door actieve kool om cafeïne te verwijderen, en vervolgens hergebruikt voor een nieuw lot. De cyclus is continu.
SWP elimineert 99,9 % van het initiële cafeïnegehalte, conform de normen voor decaffeinatie-certificering. De compatibiliteit met biologische certificering maakt het de voorkeursmethode voor biologische cafeïnevrije koffies. Het voornaamste nadeel ten opzichte van superkritisch CO2 is dat water onvermijdelijk een zekere hoeveelheid aromatische verbindingen extraheert (ook al worden de belangrijkste behouden dankzij de verzadigde GCE), wat het smaakprofiel van de koffie licht kan afronden.